از نارمک تا کانادا

خوشبختانه میبینم که ویزاها داره یکی یکی میاد و بزودی جمع ما اینجا زیاد میشه . من در اینجا مختصرا چند مطلب مینویسم که شاید مفید باشه ، امیدوارم فرصت پیدا کنم مفصلتر بنویسم:

۱- چون اینجا (pei) فردگاه بین المللی نداره باید از یکی از فردگاههای تورنتو یا مونترال یا هالیفکس به اینجا بیایید که نزدیکترین فرودگاه هالیفکس هست که تقریبا با ماشین تا اینجا سه ساعت راهه. یکی از دوستامون که اخیرا از مونترال اومده بود ، سخت ترین قسمت سفرش معطل شدن ۱۰ ساعته اش توی فرودگاه مونترال بود. در هر صورت حواستون باشه که بارتون رو توی فرودگاه بین المللی تحویل بگیرید و تحویل پرواز شارلوت تاون بدید یا مطمئن شوید که اینکار انجام میشه . قیمت بلیط تورنتو به شارلوت تاون حدود ۲۰۰ دلاره که با توجه به میزان تقاضا ۱۰۰ دلار بالا پایین میشه.در هر صورت خرید مستقیم اینترنتی به صرفه تره. ایرکانادا و وست جت دو ایرلاینی هستند که به اینجا پرواز دارند.

۲-وقتی به فرودگاه بین المللی برسید پروسه لندینگ همونجا انجام میشه . یعنی بعد از کنترل ویزا باید برین توی صف قسمت مهاجرین. اونجا چندتا آفیسر هستند که مدارک خانواده ها رو چک میکنند و در صورت کامل بودن اجازه ورود به کانادا رو میدن .

ما از تورنتو وارد شدیم و آفیسری که مدارک مارو کنترل کرد از ما بلیط شارلوت تاون رو خواست که بهش نشون دادیم و با اینکه برای یک هفته بعد بود ، ایرادی نگرفت(وکیلمون گفته بود شاید ایراد بگیره) و بعد آدرس از ما خواست برای ارسال پی آر و ما هم با اعتماد به نفس کامل  آدرس دوستمون در تورنتو رو که از قبل آماده کرده بودیم بهش دادیم و به ما برگردوند و گفت من نمیتونم آدرس تورنتو رو بنویسم و با اینکه اصرار کردیم که این دوستمونه و حتما به دستمون میرسونه ولی گفت نمیتونم . بعد گفتیم آدرس هتلمون رو توی شارلوت تاون داریم ، اونو بدیم؟ گفت نه ، بهتره که این فرم رو بگیرید و وقتی آدرس قطعی تون مشخص شد از طریق سایت یا فاکس یا تلفن ،آدرستون رو اعلام کنید (ما اصلا نمیدونستیم  که ممکنه چنین ایرادی بگیرند و کمی دلخور شدیم) .

این قصه ما بود ولی آفیسرهای دیگه با بقیه دوستان رفتار متفاوتی داشته اند که بعدا مینویسم